Evlilikte evlilik ve cinsel hayat çoğu zaman konuşulmayan ama derinden hissedilen bir alandır.
Birçok çift için sorun fiziksel değil, duygusal kopuklukla başlar.
Çünkü temas sadece bedensel değildir; güven, görülme ve kabul edilme ihtiyacının bir yansımasıdır.
Ve bu ihtiyaç karşılanmadığında, yakınlık zamanla yerini mesafeye bırakır.
Düzenli bir cinsel hayat sadece sıklıkla ilgili değildir.
Asıl mesele, iki kişinin birbirine gerçekten açık olup olmadığıdır.
Birçok ilişkide insanlar fiziksel olarak yakın ama duygusal olarak uzaktır.
Bu durumda düzenli bir birliktelik olsa bile tatmin hissi oluşmaz.
İnsan neden uzaklaşır?
Çünkü anlaşılmadığını hisseder.
Çünkü duygularını ifade ettiğinde yargılanacağını düşünür.
Ve zamanla kendini geri çeker.
İşte bu noktada cinsellik, bağ kurulan bir alan olmaktan çıkar ve bir görev haline gelir.
Cinsel hayatı renklendirmek çoğu kişinin sandığı gibi sadece teknik değişikliklerle olmaz.
Asıl değişim, içsel dünyada başlar.
Kişi kendini ne kadar özgür hissediyorsa, ilişkide de o kadar akışta olur.
Peki neden zamanla monotonlaşır?
Çünkü insanlar rollerine sıkışır.
Kadın sadece “sorumluluk alan”, erkek sadece “yük taşıyan” bir kimliğe bürünür.
Oysa çekim, bu rollerin ötesinde oluşur.
Kadın dişil enerjisiyle, erkek eril enerjisiyle bağlantıda olduğunda doğal bir çekim yeniden ortaya çıkar.
Birçok kadın cinsel isteksizlik yaşadığında bunun nedenini kendinde arar.
Ama çoğu zaman mesele sadece fiziksel değildir.
Kadın kendini güvende hissetmediğinde, görülmediğinde veya duygusal olarak beslenmediğinde beden de kapanır.
İnsan neden isteksizleşir?
Çünkü içinde kırgınlık vardır.
Çünkü kendini ifade edememiştir.
Çünkü değersizlik hissi birikmiştir.
Ve bu duygular zamanla bedende blokaj oluşturur.
Bu yüzden cinsel hayatı olmayan kadınlar aslında çoğu zaman “duygusal olarak yalnız kalan” kadınlardır.
Birçok çift evlilik sonrası cinsel hayatın değiştiğini fark eder.
Çünkü ilişki dinamiği değişir.
Flört dönemindeki heyecan yerini sorumluluklara bırakır.
Ve fark edilmeden romantik bağ zayıflar.
Peki neden bu olur?
Çünkü insanlar birbirini “garanti” görmeye başlar.
Çaba azalır.
İletişim yüzeyselleşir.
Ve zamanla iki kişi aynı evde yaşayan ama birbirine temas etmeyen bireylere dönüşebilir.
Evlilik ve cinsel hayat arasındaki denge aslında içsel dengemizin bir yansımasıdır.
Kişi kendi içinde eril ve dişil taraflarıyla uyumda değilse, bu ilişkiye de yansır.
Örneğin; sürekli kontrol eden, güçlü olmak zorunda hisseden bir kadın zamanla dişil enerjisinden uzaklaşır.
Ya da duygularını bastıran bir erkek, bağ kurmakta zorlanır.
Bu da doğal olarak cinsel çekimi etkiler.
Gerçek dönüşüm dışarıda değil, içeride başlar.
Kendini tanımak, duygularını fark etmek ve içsel dengenle temas etmek bu sürecin en önemli adımıdır.
Eğer sen de ilişkinde mesafe hissediyorsan, tekrar bağ kurmak istiyorsan ve cinselliğin sadece fiziksel değil duygusal bir alan olduğunu fark ediyorsan, bu konuyu daha derinlemesine keşfetmek için
eril dişil denge eğitimi sana farklı bir bakış açısı kazandırabilir.
Gülhan Toktay’ın kaleminden en çok okunan yazılar.
