Bazen küçük bir olay orantısız bir tepki başlatır. Biri sesini yükseltir, için büzülür. Biri seni görmezden gelir, dünyan yıkılır. Bu tepkiler bugünün sana ait değildir — çoğu zaman içindeki yaralı çocuğu harekete geçiren eski bir yaranın sesidir.
Yetişkin Tepkilerinin Ardındaki Küçük Ses
Büyüdün, sorumluluk aldın, hayat kurdun. Ama duygusal olarak tetiklendiğin anlarda devreye giren şey mantıklı yetişkin değildir. O anlarda içindeki, bir zamanlar yeterince görülmemiş, duyulmamış ya da korunmamış çocuk konuşur. Ve o çok hızlı, çok güçlü tepki verir.
Günlük Hayatta Beliren İşaretler
Bu yaralı yan, çoğunlukla şu anlarda kendini belli eder:
- Reddedilme hissiyle gelen ani ve büyük bir boşluk duygusu
- Onaylanmadığında değersizlik hissine hızlıca kaymak
- Terk edilme korkusuyla ya çok yapışmak ya da önce sen kaçmak
- Küçük bir eleştiride bile kendini bütünüyle kötü hissetmek
- Sürekli “yeterince iyi değilim” iç sesinin geri gelmesi
Hangi Durumlar Onu Tetikler?
Genellikle çocuklukta karşılanmamış ihtiyaçlarla aynı temaya dokunan anlar. Görülmemek, haksızlığa uğramak, dışlanmak, sevginin koşullu gelmesi… Bugün benzer bir durum yaşandığında, o eski duygu bütün gücüyle geri döner. Aslında tepki veren bugünkü sen değil, o günkü çocuğundur.
Fark Etmek Neden İlk Adımdır?
Çünkü fark edilmeyen şey yönetilemez. O yaralı yanı “sus” diye bastırmak onu güçlendirir. Ama “şu an içimdeki küçük çocuk korkuyor” diyebilmek, tepki ile aran arasına bir alan açar. O alan, iyileşmenin başladığı yerdir.
İçindeki bu yanı tanımak ve onunla yeniden bağ kurmak için daha derin çalışmak istersen, NLP Uygulayıcı Eğitimi‘nde bu süreci adım adım yürütüyoruz.