Farkındalık başladı — iç çocuğunun varlığını artık hissediyorsun. Ama şu soru geliyor: “Şimdi ne yapacağım?” İç çocuk iyileştirme tek bir teknik değil, bilinçaltındaki katmanları sabırla açmayı gerektiren bir süreç.
Çünkü iç çocuk yaraları düşüncede değil, duygusal bellekte saklanır. Bu yüzden yalnızca “artık geçmişi bırakıyorum” demek işe yaramaz. Beyin, mantığın erişemediği yerlerde bu izleri korur.
İyileştirme; o izlerin nerede olduğunu, ne zaman devreye girdiğini ve hangi inanç sistemiyle bütünleştiğini anlamayı gerektirir.
İç çocuk çalışmasının başlangıcı, ani bir tepkinin içinde durmayı öğrenmekten geçer. Orantısız bir öfke, nedensiz bir kaygı, küçük bir eleştiriye verilen büyük tepki — bunlar o çocuğun sesidir.
Bu, iç sesin yargılanmadan dinlenmesidir. Çocuğuna karşı eleştirel değil, meraklı ve nazik olmak — bu bile başlı başına bir dönüşümdür.
Kendine şunu sorabilirsin: “O yaşımda ne ihtiyacım vardı ama karşılanmadı?” Bu soruyu cevaplamak zorunda değilsin — sadece soruyla oturmak bile bir şeyleri yumuşatır.
Farkındalıktan dönüşüme geçmek için şu adımlar yol açıcı olabilir:
Bir “tıklandı” anı arar gibi beklemene gerek yok. İyileşme çoğunlukla fark etmeden gelir — aynı şeye artık o kadar tepki vermediğini görürsün. Ya da birisinin sana “bu konuda değişmişsin” dediğini duyarsın.
Bu süreci daha derin ve kalıcı biçimde çalışmak istiyorsan, NLP Uygulayıcı Eğitimi‘nde iç çocuk çalışmaları ve bilinçaltı dönüşümü üzerinde kapsamlı çalışıyoruz.
Gülhan Toktay’ın kaleminden en çok okunan yazılar.
